Bosparkspurters

Koppenberg – 135 kilometer. De aankondiging in het rittenschema leek veelbelovend. En met Guido Positioning System aan boord zit je geheid goed voor een dolle rit langs de mooiste baantjes van de Vlaamse Ardennen.
De Koppenberg, het woord is gevallen. Walter Godefroot ging regelmatig trainen op de legendarische puist van Melden. Maar waar deze bult precies lag wilde de Oost-Vlaming niet verklappen aan de koersdirectie uit schrik dat ze hem zouden opnemen in de Ronde Van Vlaanderen. In 1976 gebeurde dat toch; maar nadat in 1987 Jesper Skibby er werd aangereden door een volgwagen werd de helling uit veiligheidsoverwegingen opnieuw geschrapt. Tot enkele jaren geleden. Het publiek smult ervan.

De Bosparkspurters dan. Met de wind in de rug ging het gezwind richting Oudenaarde. Langs het parcours van de Betsberg ging het naar Gavere om de Zwalmstreek te dwarsen en via de afdaling van de Wolvenberg Oudenaarde binnen te rijden. Al snel doemde de Koppenberg op boven de hoofden van een twintigkoppig Bosparkpeloton. Aan de voet sloeg de twijfel toe; of was het de angst die in de benen sloeg? Feit is dat de Bozzy-vloot bijna voet aan grond zette. De bedoeling was Hubert in de volgwagen voor te laten en de embraillage te sparen. Maar Hubert toonde zich een beter chauffeur dan de koersdirecteur die Jesper Skibby viseerde. Gezwind slalomde hij tussen de renners naar de top van deze helling met een maximumstijgingspercentage van 22%. Hier en daar was een vloek te horen, de boel spatte uit. Iedereen was gelukkig. Al hoor je op de video dat er toch behoorlijk wat werd nagehijgd.

Boven maakten de renners even tijd om zich voor te bereiden op de rit huiswaarts. Maar toen zorgden Guido Bontempi (GPS) voor een nieuwe verassing. “We rijden nog even langs de Taaienberg.” Om daar iets over de Varent te brabbelen. Wanneer hij daar over de Molenberg begon konden sommigen hun ongeloof moeilijk verbergen. Tot ze er voor stonden natuurlijk. Op de Molenberg walsten de Bosparkspurters trouwens collectief over een andere, net iets minder fitte, fietsvereniging.

Op de terugweg etaleerden Kurt B en Tony R hun topvorm. Tientallen eindeloze kilometers beukten zij tegen de wind, de andere Bosparkspurters volgden in hun kielzog. Het leek of ze geen ketting hadden; zo vlot reden beide Misters NoChain.
Na 130 kilometer werd afgeklokt in het Bospark. Tijd voor een frisse pint.

Zaterdag 5 mei staat de rit richting Lokeren-Damme-Lokeren opnieuw op het programma. Afspraak om 9u30 aan het Bospark voor deze klassieker. De rit is zonder volgwagen.

Omdat we ook aan de innerlijke mens moeten denken staat er ‘s middag pasta op het menu. We eten in “il Sorisso della Nonna”. Bij aankomst in Damme zal ons godenmaal al heerlijk staan dampen zodat we niet al te veel tijd verliezen. Voor deze maaltijd (inclusief drank) vragen we een bijdrage van €20. De rest legt de clubkas met veel plezier bij.

Inschrijven kan tot en met twee mei door betaling op ons rekeningnummer (BAN = BE43 6715 4277 5901
BIC-CODE = EURBBE99) zodat we tijdig alle praktische zaken kunnen regelen.
Wie liever geen pasta eet of pas op het laatste moment wil/kan beslissen is natuurlijk ook welkom. Zij voorzien wel zelf in hun eten.

Zaterdag 14 april, 12 renners verschenen aan het Bospark voor wat een mythische rit ging worden.  Brugge en wederom! 
Na 10 km eerste en enige technisch probleem : een lekke achterband die snel werd hersteld. (geen volgwagen want veel dijken voor de boeg)
We reden vlot via Oostakker en de Gentse Muide richting dijken. In Gent géén renners te bespeuren die zouden aansluiten voor de light-versie (Gent-Brugge-Gent). Dus volle gas via Aalter en Beernem richting Brugge centrum. De stevige zijwind kon ons niet bedaren. Na een doortocht in het centrum van Brugge (markt, station, winkelstraten met Bozzy-shop) tijd voor terrasje (foto). Enkel frisdranken en koffie verschenen op de tafels want we moesten nog teruggeraken.
Terugrit verliep deels via dezelfde route. Tot Jo het idee opvatte voor een mooi extra ommetje; vóór Gent via R4 naar Merelbeke/Melle
De meesten vonden dit een goed idee en een extra bevoorrading te Melle (dank voor de tip Christophe !) kondigde zich aan, de wind bleef van de partij en met al 130km in de benen werd het zwoegen.
We maakten net geen lus naar de Betsberg en na 153km (gemiddeld 29,5 km/u) arriveerden we rond 18.15u aan de kantine.
In Beervelde betrapten we Frank en Joris nog op een zonnig bankje met een lekkere Orval.  De snodaards.
Zij die erbij waren zullen goed geslapen hebben, sommigen gaan deze rit niet snel vergeten maar ‘t was best leuk en een prima training.
Joris Neve